Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/20932 K.2014/21004

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İşyerine bitişik olmayan, işyeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan ve binanın müştemilatı niteliğinde zemin katında bulunduğu anlaşılan yere giren sanıklar hakkında TCK'nun 116/1.maddesi gereği konut dokunulmazlığını ihlal suçandan cezalandırılmaları gerekirken işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nun 116/2. maddesi ile uygulama yapılması doğru değil ise de; seçenek cezalardan hapis cezası seçilmek suretiyle ceza verilmesi gözetildiğinde sonuca etkili görülmemiş ve tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2011 tarih, 2011/2-281 esas ve 2011/285 sayılı kararında, sanık hakkında düzenlenen iddianamede, yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmamasının ek savunma hakkını gerektirmeyeceğinin belirtilmesi karşısında; iddianamenin sevk maddesi kısmında 5237 sayılı TCK' nın 168. maddesi gösterilmek suretiyle uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK' nın 226. maddesi gereğince sanıklar veya müdafiine ek savunma hakkı verilmeden, sözkonusu maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığını belirterek bozma isteyen tebliğnamede ki görüş benimsenmemiştir.