Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2161 K.2014/1875

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan kurum yetkilisinin beyanında 26.02.2010 öğlen saatlerinde telefon arızası için giden ekiplerin telefon kablolarının kesilmiş olduğunu gördüklerini ifade ettiği, sanığın da 08.03.2010 günü gece arkadaşları ile telefon kablolarının plastiğini sıyırmak için kabloları yakarken kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin gece sayılan zamanda işlendiği sabit olmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanığa, zorunlu müdafii görevlendirilmesi ile müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,