Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/21610 K.2014/2354

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37.maddesinin uygulanması nedeniyle tebliğnamedeki düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinin uygulanmasının istenmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı yasanın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

2-Müştekinin ifadesinde zararın uzlaşma kapsamında yaşı küçük sanık Aslı(Asya) vekili tarafından giderildiğini beyan etmesi karşısında zararın ne zaman giderildiği dosya kapsamından belli olmadığından müştekiye zararın soruşturma aşamasında mı kovuşturma aşamasında mı giderildiği sorulmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,