Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/22 K.2013/1824

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Ankara 14 Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.05.2007 tarih 2006/770-2007/395 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2012 tarih ve 2011/19239-2012/25335 sayılı ilamı ile, hırsızlık eyleminin gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına,

5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.01.2013 tarih ve 2007/254465 sayılı yazısı ile,

hırsızlık suçundan bozma ve düzeltilerek onama ilamında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasından sonra “sanığın sonuç cezasının 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi yönünde 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2013 tarih ve 2007/254465 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.11.2012 tarih ve 2011/19239- 2012/25335 Karar sayılı hırsızlık suçundan bozma ve düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Adli sicil kaydından sanığın, Ankara 20 Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2004 tarih, 2003/1102-2004/1063 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi gereğince hükmolunup 13.09.2004 tarihinde kesinleşen 4 ay hapis cezası mahkumiyetinin, 3 aydan fazla hapis cezasının içermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin ve önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a. maddesindeki koşulun gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin, uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca yapılan artırımın çıkarılmasından sonra sonuç cezanın 2 yıl hapis olduğu ve infazda tereddüt oluşturmayacağı açıkça anlaşılmakta ise de, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun meşgul edilmemesi için itirazın kabulüne,

01.08.2006 tarihinde güneşin saat 20.06’da batıp 05.44’te doğduğu, müştekinin 01.08.2006 tarihinde saat 01.00 ile 05.30 arasında hırsızlığın gerçekleştiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık eyleminin gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,