Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/22506 K.2013/23870

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.11.2007 tarih 2006/176 esas ve 2007/510 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.01.2013 tarih ve 2011/29247-2013/1292 sayılı ilamı ile TCK'nın 58. maddesi yönünden düzelterek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.07.2013 tarih ve 2013/192159 sayılı yazısı ile itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2013 tarih ve 2013/192159 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 23.01.2013 gün ve 2011/29247 esas, 2013/1292 karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın, müştekilerin çalıştığı büro odasında iki ayrı masa üzerinde bulunan çantaları karıştırarak müşteki ...'in çantasından cüzdanını ve müşteki ...'un çantasından da cep telefonunu alarak işyerinden ayrıldığı ve suça konu eşyaları hakimiyeti altına aldıktan sonra hırsızlığı farkeden tanık Erol Sarı tarafından yakalandığı, bu şekilde sanığın farklı kişilere ait olduğunu bilebileceği eşyaları alarak her müştekiye yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı 2 kez hırsızlık suçunu işlediği ve hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağırı cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması yerine karar gerekçesinde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında “TCK'nın 58. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Fethiye Sulh Ceza Mahkemesi’nin 30.12.2003 gün ve 2002/114-2003/1799 sayılı ilamı uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,