Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2344 K.2013/18229

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan ilamın en ağırının olması gerektiğinin anlaşılması karşısında; Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2006 kesinleşme tarihli 2005/180 esas ve 2007/437 karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde, sanığın daha az cezaya mahkum edildiği Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.12.2006 tarihli 2006/364-686 sayılı kararıyla hükmolunan erteli hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 58/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine sanık hakkında ''Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2006 kesinleşme tarihli 2005/180 esas ve 2007/437 karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde satmak suçundan verilen 3 yıl 4 ay süreli hapis cezası dikkate alınarak,

sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün