KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/24148 E., 2014/18238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/384401
- Mahkemesi
- Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/07/2011
- Numarası
- 2011/42 (E) ve 2011/107 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın soruşturma aşamasında suça konu keçileri akşam saat 18.00 sıralarında ahıra koyduğunu, sabah 08.30 sıralarında da hayvanları otlatmak için almak istediğinde çalındıklarını fark ettiğini beyan etmesi , yargılama boyunca da suç saatine ilişkin olarak kesin bir saat vermemesi karşısında , hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemlerinin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemlerin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. ve TCK’nın 116/4. maddeleri ile verilen cezalarda artırım yapılıp yazılı şekilde hükümler kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,
2-Suça konu keçilerin soruşturma aşamasında tanık Ö. K. tarafından tanık V.. E..’den geri alınarak katılana iadesinin sağlanmış olduğunun tanıklar ve katılan tarafından açıkça beyan edilmesi, tanık Veli’nin de hayvanları iade etmiş olması nedeniyle karşılanmamış herhangi bir maddi zararının olduğuna dair beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında ,tanık Veli’nin bu husustaki beyanın alınarak sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/24148, K. 2014/18238, 21 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama