Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/24178 K.2014/18005

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Suç tarihinde güneşin saat 19.30’da batıp 05.20’de doğduğu, müşteki ve sanığın da eylem saati konusunda açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlığın gece vakti gerçekleştirildiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılarak, sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 58/3 maddesine göre, tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekmesi hâlinde, hapis ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği mala zarar verme suçundan hapis cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Uygulamaya göre de;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/2 maddesi gereğince hapis ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği durumda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/3. maddesindeki yasal zorunluluk gereğince adli para cezası dışında 50/1. maddesindeki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğu,