Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/24195 K.2014/17287

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından tensip ile birlikte sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii atandığı, yakalama emri üzerine savunmanın alındığı 18.12.2012 tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmiş olan suça sürüklenen çocuğun dosyada atanmış müdafiye rağmen müdafi istemediğini beyan ederek müdafii atanmasına rıza göstermediği,

hükmün suça sürüklenen çocuğun yokluğunda ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilip, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştiği anlaşılmakla, müdafi ile suça sürüklenen çocuk arasında hukuken geçerli bir müdafilik ilişkisi kalmadığından müdafie yapılan tefhimin usulsüz olup, suça sürüklenen çocuğun 06.05.2013 tarihinde öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin reddine dair 26.04.2013 tarih ve 2012/92-2013/90 sayılı ek kararı kaldırılarak, 25.02.2013 tarih ve 2012/92-2013/90 sayılı hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde güneşin saat 16.40’da batıp 07.07'de doğduğu ve suçun da saat 23.00’te işlendiğinin suça sürüklenen çocuğun savunmasından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A-Mala zarar vermek ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca, hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle müdafie ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,