Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/24230 K.2014/24689

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların müştekinin sorumlusu olduğu bina vasfındaki işyerine müşteri sıfatıyla girip altı adet mama ve onbir adet hediyelik eşyanın parasını ödemeden mağazadan ayrılmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1 maddesi ile yapılan uygulamanın sanıklar lehine olması nedeniyle, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,