KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/24586 E., 2015/9583 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 20.11.2012 tarihli 2012/1061 Esas ve 2012/866 Karar sayılı ikinci karar yok hükmünde olup sanık ... müdafiinin, mühür bozma suçundan 14.07.2011 tarihli 2011/327 Esas ve 2011/739 Karar sayılı hükme yönelik 18.07.2011 tarihli temyiz talebi ile karşılıksız yararlanma suçundan 20.11.2012 tarihli 2012/1061 Esas ve 2012/866 Karar sayılı Mahkemenin hükmüne yönelik 21.11.2012 tarihli temyiz talebinin yapılan incelemesinde;
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosyada kendisini vekil ile temsil ettiren sanık hakkında beraat kararı verilmesine rağmen sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/24586, K. 2015/9583, 26 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama