Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2561 K.2014/177

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 11.09.2008 tarihli kararla sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlenmesi durumunda dosyanın tekrar ele alınıp karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararın ek karar şeklinde yazılıp, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılmadan; reddedilen veya delillendirme yönünden üstün tutulan, kabul edilen deliler ve nedenleri gösterilmeden; delillerle sonuç arasında bağ kurulmadan; ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eyleminin yasal unsurlarının ve nitelendirmesinin, uygulanacak kanun maddesinin ve CMK'nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların karar yerinde gösterilmemesi

Kabule göre de;

Dosya kapsamında yer alan 09.08.008 tarihli olay yeri inceleme raporunda suça konu aracın sol ön kapı kilidinin sert cisimle zorlanmış olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın eylemi TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin 2. fıkrasının (d) bendi ile hüküm kurulması,