Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/26808 K.2014/22151

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamında tanık olarak dinlenen sanığın annesi N.. Ö..'ın oğlunda zihinsel olarak gerilik olduğunu, buna ilişkin raporu dosyaya ibraz ettiğini belirterek 14.12.2006 tarihli Denizli Servergazi Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporunu ibraz ettiği, raporda ''mental retardasyon İQ 42'' olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde sanığın işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığının araştırılarak bu hususun düzenlenecek raporla saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi uyarınca, fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan sanığın, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, sanığın yargılama aşamasında bila tarihli istinabe yoluyla alınan ifadesinin ekinde sanık dışında bir başka kişiye ait sosyal inceleme raporunun yer aldığı anlaşılmakla sanık hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan; mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmeden yargılamaya son verilmesi;