Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/26857 K.2014/19628

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun kayden 09.09.1990 doğumlu olup suç tarihi olan 16.04.2008 gününde henüz 18 yaşını ikmal etmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun yargılamasının çocuk mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

1-Kayden 09.09.1990 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suçun işlendiği 16.04.2008 tarihinde 18 yaşından küçük ve 15-18 yaş grubunda bulunmasına karşın, hakkında hükmolunan cezalardan 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi;

2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan 1 yıldan az hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak, yaşı küçük suça sürüklenen çocuk hakkında aynı yasanın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi;