Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2698 K.2013/3898

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine ilişkin Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08/02/2008 tarih 2007/920 Esas, 20108/53 Karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 20/12/2012 tarih ve 2012/18951 Esas-2012/27684 Karar sayılı ilamı ile oy birliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/01/2013 tarih ve 2010/86410 sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönündeki itirazı ile ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/01/2013 tarih ve 2010/86410 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 20/12/2012 tarih ve 2012/18951 Esas-2012/27684 Karar sayılı sanık ... hakkındaki bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

08/02/2008 tarihli hükmün tebliğ edildiği 05/03/2008 tarihinde sanığın ceza evinde olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine 25/12/2009 tarihinde ileri sürülen temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, 08/02/2008 tarihli mahkumiyet hükmüne hasren;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet,