Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2730 K.2014/15191

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın “... Köyü” olan nüfus kayıt bilgisinin gerekçeli karar başlığında “...” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş; mağdur ...'a ait suça konu mazot dolu tenekeleri ...'a ait işyerinin kepenk kilidini kırıp içeri girmek suretiyle çalan sanıklar hakkında, ...'a yönelik eylemleri nedeniyle mala zarar verme ve birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...'ın bu konudaki isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/891-1675 sayılı ilamının birden fazla ceza içermesi karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 Sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından sanık ... hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanık ...'ın İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/891-1675 sayılı ve hem hapis hem de adli para cezası hükümlülüğü içeren ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından.

5275 Sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamla hükmolunan 1 yıl hapis cezası esas alınarak adı geçen sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin; ‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar.