Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2873 K.2014/6384

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan ayrı yargı çevresinde hükümlü olan sanığa duruşmadan vareste tutulma hakkı hatırlatılmadan talimat mahkemesi tarafından sorgusu yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Her ne kadar mağdur 19.09.2007 tarihli kolluk ifadesinde uzlaşmak istemediğini belirtmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 253/4. maddesinde belirtildiği şekilde Cumhuriyet savcısı tarafından kolluk görevlisine, sanık ve mağdurun ifadesi alınırken uzlaşma teklifinde bulunulması hususunda verilmiş bir talimatın olduğuna ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; soruşturma ve kovuşturma aşamasında, anılan Yasa'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince usulüne uygun olarak uzlaşma hükümleri değerlendirilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahiyette kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunmamasına, konut dokunulmazlığının ihlali eylemi nedeniyle giderilmesi gerekli maddi bir zararın söz konusu olmamasına ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uygulaması kapsamında sanığın ileride suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğunun kabul edilmesine göre; sanık hakkında yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,