Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2942 K.2014/4447

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Adli sicil kaydında herhangi bir hükümlülük kaydına rastlanılmayan sanık Z..

K..'un, Metro istasyonunda 20/07/2005 günü saat 15:30 sularında hırsızlık yapmasının ardından, aynı gün akşam saatlerinde eşi olan tanık A.K.ile birlikte, suça konu çantanın içerisindeki değerli eşyaları alıp, diğer eşyaları katılanın bir yakınına gönderdiği şeklindeki kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğu; diğer yandan, 22/07/2005 günü saat 11:30 sularında emniyette yapılan yüzleştirme işlemi sırasında sanık Z..

K..'u teşhis edemediğini beyan edip, hemen sonrasında Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadesi ile kovuşturma aşamasında da mahkemede verdiği ifadelerde, sanığı olay anında metroda gördüğünü ve kendilerine yardım ettiğini belirten tanık Ş..

U..'un çelişkili beyanlarda bulunduğunun mahkeme hakimince tespit edilip bu durumun duruşma tutanağına yansıtıldığı; olay anında bayıldığını belirten katılanın teşhisinde yanılmasının mümkün olup, sanığın olay günü alışveriş amacıyla pazara gittiği ve gün boyunca da evinde yeğeni ile birlikte olduğuna ilişkin savunmasının mahkemede dinlenen tanıkların beyanlarıyla da doğrulandığı; ayrıca, olay günü suçun işlendiği iddia edilen metro istasyonunda görevli olduğu tespit edilip tanık olarak ifadesi alınan H..

Ş..'ın böyle bir olayı hatırlamadığını ve metro istasyonunun kayıtlarından da bu şekilde bir olay meydana geldiği hususunda bir bilgiye ulaşamadığını beyan etmesi karşısında; sanık Z.. K..'un atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin şüpheden öteye geçemediği halde, sanığın hırsızlık suçundan beraati yerine yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilmesi;

Kabule göre de;

2)Annesinin yaralanması nedeniyle baygınlık geçiren katılanın içerisinde bulunduğu ruh hali itibari ile malını korumayacak durumda olmasından faydalanarak hırsızlık suçunu işleyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-a maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme sonucu aynı yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması;

3)Suça konu çanta içerisinden değerli eşyaların alınarak, geri kalan eşyalarla birlikte bu çantanın katılana iade edilmesi karşısında, kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği hususu katılandan sorulup, kabulü halinde sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi;