Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2944 K.2014/8901

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu otomobilin park edildiği otoparkın içerisindeki ofis olarak kullanılan yerden kontak anahtarını alıp, haksız olarak ele geçirdiği bu anahtar ile aracı çalıştırarak çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde aynı yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi ile bu kabule göre de, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından ayrı ayrı bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 10,00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 342/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi yerine sanık ...'dan tahsiline karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,