Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/29568 K.2014/13575

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Karşılıksız yararlanma suçu bakımından yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 tarihli yazısı ile dosyanın mahkemeye iade edilmesinden sonra mahkemece sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verilen 06.09.2012 tarihli ek kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve sadece mühür bozma suçu bakımından verilen 04.10.2011 tarihli kararın temyiz incelemesi nedeniyle Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.10.2012 tarihli yazısı ile dosyanın mahkemeye yeniden iade edilmesinden sonra mahkemece karşılıksız yararlanma suçu bakımından verilen 15.03.2013 tarihli kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan vekilinin hukuken geçersiz olan karara yönelik yaptığı 28.03.2013 tarihli temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B- Mühür bozma suçu bakımından yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın iadesinin sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 15.03.2013 tarihli ikinci kararın yok hükmünde olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 04.10.2011 tarih, 2011/216 esas ve 2011/525 karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;