Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/30544 K.2014/21806

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sokak üzerine park ettiği kapıları kilitli minibüsünün sağ orta camının iç kısmındaki dilini kırmak suretiyle araç içinden teybi çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde, 142/1-e maddesinin uygulanması sonuca etkili olmaması nedeniyle ve sanığın 15-18 yaş grubu içinde olduğu anlaşılmakla hakkında temel ceza üzerinden 1/3 indirim yapıldığı halde 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 12,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,