Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/30643 K.2014/18936

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ifadelerinde çeyiz sanıdığının kilidi kırılmak suretiyle eşyalarının karıştırıldığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın, savcılık huzurunda alınan ifadesinde; evinin kapısının ahşap olduğu, kilit kısmının levye veya tornovida ile açılarak içeri girilmiş olduğu yönündeki beyanı karşısında, hırsızlık suçunun haksız olarak elde bulundurulan gerçek anahtarla ya da taklit anahtar veya sair aletle kilit açılarak işlendiğine ilişkin delillerin neden ibaret olduğu açıklanıp gösterilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihine göre sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olduğu düşünülmeyerek CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde yazılı usule göre sanığa ve katılana uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,