Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/30817 K.2014/20561

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün ''Temyiz, istinaf ve itiraz harçları'' kısmındaki ''Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına'' ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında;

hak arama özgürlüğünün sınırlanmaması için sanığın süresinde olan 09.12.2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 27.12.2011 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç adının “Açık Yerde Bulunan Büyük veya Küçükbaş Hayvan Hakkında Hırsızlık” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suça konu aracın anahtarını katılanın ceketinin cebinden aldığı ve aracı anahtarla çalıştırmak suretiyle çaldığı anlaşılmakla, eylemin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Suça konu çalınan eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Katılanın suça konu aracın bulunduğu yerden götürüldüğünü gördüğü, sanığın birkaç saat sonra katılanı arayarak aracı aldığı yere bıraktığını katılana haber vermesi neticesinde jandarma görevlileriyle birlikte söylenen yere gidildiğinde aracın burada bulunduğunun anlaşılması karşısında suçun tamamlandığı dikkate alınmadan sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

4-Sanığın katılanın şikayet başvurusundan sonra fakat yakalanmadan önce, suça konu aracı bıraktığı yeri telefonla söyleyerek aracın hasarlı şekilde katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, katılandan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,