Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/31676 K.2014/21421

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda; birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluşan çoklu ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün belirlenerek adli sicil kaydındaki diğer ilamlarla karşılaştırılıp en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği dikkate alındığında;

tekerrüre esas alınan Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/75 Esas 2004/330 Karar sayılı ilamdaki en ağır cezanın 6136 Sayılı Kanun'un 13/1 maddesi gereği verilen 1 yıl hapis ve 216 TL adli para cezası olduğu ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Adapazarı 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2002/843-988 E.-K. sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan tayin edilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının daha ağır olması nedeniyle, anılan ilam gereği sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,