Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/31813 K.2014/23388

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde kendisini Bandırma Hızır Acil Servisinde görevli doktor olarak tanıtıp telefon satıcısı olan müşteki ...'ya kendisine ve eşine telefon alacağını, telefonları eşine de göstermek istediğini, hastaneye hızır acil servise getirmesini istediği, sanığın akabinde Bandırma Hızır Acil Servisine gidip kendisini Bursa Hızır Acil Servisinde çalışan doktor olarak tanıtıp İzmir'den dönerken ambulansın arıza yaptığını belirtip oturmak için izin istediği,

orada bulunan ekibin de izin verdikleri, .. yolu üzerinde trafik kazası sahte ihbarını alan müşteki ... ve ekibinin oradan ayrılmasını fırsat bekleyen sanığın müşteki ...'yı arayıp telefonları hemen getirmesini istediği, onun da hızır acil servis odasına getirdiği, sanığın telefonları eşine gösterip getireceğini belirtip ayrılmasından sonra sahte kaza ihbarından dönen ekibin serviste kullanılan el telsizinin çalınmış olduğunu gördükleri gibi ...'nın da olayları anlatınca hastanede sanığı aradıkları ancak bulamadıkları, bu şekilde suçların ortaya çıktığı dosya kapsamından anlaşılmakla;

sanığın hırsızlık suçunun TCK'nın 142/2-f. maddesinde düzenlenen yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçunu; sanığın hem Bursa Hızır Acil Serviste görevli doktor olduğunu söylemesi hem de kamu kurumu sayılan Bandırma Hızır Acil Servisini vasıta olarak kullanmak suretiyle de TCK'nın 158/1-d. maddesine uyan dolandırıcılık suçunu işlediğinin gözetilmemesi ile sanığın TCK'nın 58. maddesi kapsamında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun düşünülmemesi hususları, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.