KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/32011 E., 2015/16114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Hükümlü ... mahkemece verilen 29/03/2012 tarihli ilk hükmü temyiz etmediğinden sözkonusu hükmün kesinleştiğinin, aynı kararla sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü ise sanık ...'nin temyiz etmesi ve 6352 sayılı yasa nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılğınca bu hükmün iade edilmesi üzerine hükümlü ... hakkında yeniden hüküm kurulmuş ise de; bu sanık hakkında kurulan hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla hükümlü ...'ın konusu bulunmayan temyiz talebinin REDDİNE; 2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak,
gidermediğinin tespiti halinde, öncelikle bilirkişiden normal tarifeye göre sanığa (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp ardından sanığa “bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/32011, K. 2015/16114, 21 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama