Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/32635 K.2014/16817

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 22.01.2013 tarihli 2012/1076 Esas ve 2013/47 Karar sayılı ikinci karar yok hükmünde olup katılan vekilinin, mühür bozma suçundan 21.06.2012 tarihli 2012/59 Esas ve 2012/961 Karar sayılı hükme yönelik 21.06.2012 tarihli temyiz talebi ve karşılıksız yararlanma suçundan 22.01.2013 tarihli 2012/1076 Esas ve 2013/47 Karar sayılı Mahkemenin hükmüne yönelik 04.03.2013 tarihli temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında katılan kurumun şikayetine esas kaçak elektrik tespit tutanağının ve kaçak tahakkukunun, sanığın itirazı üzerine katılan kurumun itiraz komisyonunun aldığı 23.02.2011 tarihli 171 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, sanığa atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeni ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

yasaya aykırı bulunduğundan ve katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasa’nın yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından beraata ilişkin bölüm çıkarılarak,