Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/33228 K.2015/15082

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın kovuşturma aşamasının 10.05.2012 tarihli celsesinde alınan beyanında, sözkonusu sayaç ile ilgili bir çok yerde şantiyelerinin bulunduğunu ve kendisinin bütün şantiyelerde bulunmadığını, suça konu şantiyede ...' ün bulunduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle ... isimli kişinin beyanına başvurulmak ve kolluk görevlileri vasıtasıyla mahallinde araştırma yaptırılmak suretiyle suça konu yerin suç tarihinde kimin sorumluluğunda bulunduğunun kesin bir biçimde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, katılan kurumun cevabi yazılarından sanığın ilk 4 taksiti ödediğinin anlaşılması karşısında;

öncelikle kurum zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, bilirkişiden normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp sanığın yaptığı ödemenin bilirkişinin belirlediği bedeli karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi,

karşılamadığı tespit edildiği takdirde de, sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanacak vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline (kısmi ödeme çıkarıldıktan sonra kalan miktara yönelik) ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,