Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/33454 K.2014/15955

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasan 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; duruşma açılarak sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 151/1 ve 116/2. maddesine uyan mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu,

işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek, bu prosedür uygulandıktan sonra sonucuna göre 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi,