Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/33486 K.2014/15953

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü tarafından bildirilen yetersiz adrese çıkartılan tebligat geçersiz olduğundan hükümlünün temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, yakalanan hükümlünün soruşturma aşamasında çaldığı bir kısım eşyaların satıldığı yeri göstererek eşyaların buradan alınarak müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, ziynet eşyalarını satın alan kuyumcu S.

D.'ın suçu konu eşyalar karşılığında sanığa ödediği bedelin sanık tarafından kendisine ödenip ödenmediği araştırılıp, ödenmiş olması halinde müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanması gerektiği, müştekinin rıza göstermemesi halinde hükümlünün soruşturma aşamasında elde edilemeyen malları iade edip etmediği veya değerini ödeyip ödemediği müştekiden sorularak, iade etmiş olması veya ödemiş olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hatalı uygulama ile yazılı şekilde hüküm kurulması,