Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/3363 K.2014/5642

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın bankamatik kartını kardeşi A.. B..'e verdiğini belirtmesi ve tanık A.. B..'in de soruşturma aşamasındaki beyanında, banka kartını cezaevinden tanıdığı Zafer isimli şahsa verdiğini beyan etmesi ile Bursa Emniyet Müdürlüğü'nün 15.02.2007 tarihli tahkikat evrakında daha önceden suç işlemek için örgüt kurmak, örgüt kapsamında ülke genelinde bankamatiklerden hırsızlık yapmak suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/49322 sayılı soruşturma evrakı bulunan Z.

A. olabileceği değerlendirildiği, ancak fotoğrafı bulunmadığından dolayı A.. B..'e teşhis yaptırılamadığının belirtilmesi karşısında, A.. B.. ve Zafer isimli bu şahsın tanık olarak ifadeleri alındıktan ve teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ve yetersiz incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Müştekinin internet bankacılığı şifresinin kırılarak bu hesapta bulunan 4.700,00 TL paranın sanığa ait hesaba aktarılması suretiyle haksız menfaat temin eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesine uyduğu gözetilmeksizin mahkemece suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5237 sayılı TCK’nın 53/1. Maddesinin “a, b, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde hüküm kurulması,