Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/34296 K.2014/22176

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Yokluğunda kurulan hükmün 10.07.2012 tarihinde başka suçtan Midyat M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanığa cezaevi idaresi aracılığıyla usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, sanığın CMUK'un 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan 13.09.2012 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317 maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 2.madde gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın geçiçi 2.maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 272.maddesi (1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi) gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile ilgili temyiz talebinin incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçları işlemediğine ilişkin savunmasının aksine, diğer sanık ...'in sonradan vazgeçtiği soruşturma aşamasındaki yüklenen suçları birlikte işledikleri yönündeki beyanı dışında; mahkumiyete yeterli ve inandırıcı kesin kanıtlar elde olunamaması karşısında, şüpheli durumun adı geçen suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek beraat kararı verilmesi gerekirken; savunmanın aksini ispatlayan kesin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan; sırf suça sürüklenen çocuk ile sanığın başka suçları birlikte işlediklerine dair kayıtlara dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması,

2-Suç tarihi itibariyle henüz 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğun, işlediği iddia edilen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin uzman hekim raporu ile tespit edilmesi gerekirken, hırsızlığa teşebbüs suçundan dolayı alınan rapor ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,