KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/34399 E., 2014/19495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
- Hüküm
- Ortadan kaldırma, beraat
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Katılan vekilinin sanık hakkında 21.02.2013 tarihli Mühür Bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 21.02.2013 tarihli 2012/856 Esas ve 2013/103 Karar sayılı ikinci beraat kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu ve incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanık müdafiinin sanık hakkında 29.04.2010 tarihinde kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 21.02.2013 tarihli 2012/856 Esas ve 2013/103 Karar sayılı ikinci beraat kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu ve incelenecek bir hüküm bulunmadığı, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına dair verilen karara yönelik bir temyiz talebinin olmadığı ve kendisini vekille temsil ettirdiği için sanık lehine hüküm tarihindeki avukatlık ücret tarifesine göre vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/34399, K. 2014/19495, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama