Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/34585 K.2015/4342

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın soruşturma aşamasının 16.03.2012 tarihinde kolluk görevlilerince alınan savunmasında, suça konu evin kendisine ait olduğunu ve sayacın adına kayıtlı olduğunu belirtmesine karşın; kovuşturma aşamasının 19.06.2012 tarihinde verdiği ifadede, suça konu evde oturmadığını, evde babası ....ve kardeşlerinin oturduğunu beyan ettiğinin ve 08.02.2012 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında, kullanıcının adresinin "... cad, sok: 109, no:1, ..../...." olarak belirtilmesine rağmen kolluk görevlilerince düzenlenen 08.03.2013 tarihli tutanakta sanığın suç tarihinde "...Beldesi, ....Caddesi,

109. sok. no:6" da ikamet ettiğinin belirtilmesi ile sanık adına yapılan tebliğ evrakında sanığın mernis adresinin, ".... 109. Sk., No:60 ..../...." olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sözkonusu çelişkinin giderilerek sanığın suç tarihinde suça konu tutanağa ilişkin yerde ikamet edip etmediğinin kesin bir biçimde tespiti ile sonuca göre sanığın hukuki durumunun tespitinin gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hakkında suça konu evde sayacın eksik tüketim kaydettiğine dair rapor düzenlenen sanığın dava konusu rapor itibariyle sayacı kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak,

söz konusu evdeki elektrikli aletlerin durumu itibariyle kurulu güç ve mümkün olduğu taktirde de faaliyet durumuna göre bu aletlerin çalışma süreleri belirlenip böylece söz konusu dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin suça konu sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına ve tutanak öncesi tüketimlerle tutanak sonrası tüketimler arasında fark oluşup oluşmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve

inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kaçak kullanımın varlığı ve yapılan kısmi ödemenin kurum zararını gidermediğinin anlaşılması durumunda ise 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde,

olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine zarar miktarı belirtmeyen eksik bildirimle karar verilmesi,