Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/34822 K.2014/23068

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece sanığın sanıkların lehine kanuni takdiri indirim nedeni olabilecek bir hususun tespit edilememesi nedneiyle lehe indirim maddesinin uygulanması yönündeki taleplerin reddine denmek suretiyle değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 3 nolu düşünceye bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık O.. G.. ve haklarında hükmün açıklanmasının geri verilmesine karar verilen diğer sanıkların suçlamayı aşamalarda kabul ederek, yakalandıktan sonra çalmış oldukları ayakkabıların yerini söylediklerini beyan ettikleri, 09.05.2008 tarihli mağdur ve tanık R.. B..'ın ifadelerinde de yakalamış oldukları sanıklardan A..

Y..'ın suça konu ayakkabıların yerini söylemek suretiyle bir ksımını buldukları yönündeki beyanları ile sanık savunmalarını doğruladığı, aynı tarihli yakalama teşhis ve teslim tutanağı içeriğine göre suça konu 21 çift ayakkabıdan 18 adedinin mağdura iade edildiği, 11.06.2008 tarihli duruşmada mağdurun zararının kısmen karşılandığını, çalınan ayakkabılarından üç çiftinin olmadığını ancak karşılanmayan kısımla ilgili bir talebinin bulunmadığını, zararının giderilmiş kabul edilmesini ve şikayetçi olmadığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanıklar hakkında TCK'nun 168/1. maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında atılı hırsızlık suçundan tayin olunan 1 yıl süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırılması sonucu 1 yıl 2ay hapis cezası ile mahkumiyet kararı verildiği, TCK nın 31/3 maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılarak 9 ay 10 gün hapis cezası ve bu ceza üzerinden neticeten 5600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğa 8 ay 10 gün hapis cezası ve bu cezanın, aynı Yasanın 50 ve 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL den olmak üzere sonuç cezanın 5200 TL adli para cezası mahkumiyetine karar verilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

3-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair karar verilmesi,