KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/35420 E., 2014/19818 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocukların suça konu eşyayı hakimiyet alanlarına geçirdikten sonra, şüphe üzerine ve kesintisiz takip olmaksızın yakalandıklarının anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 18:30 sıralarında gerçekleştiğinin kabulü ve olay tarihinde güneşin saat 16:53'de battığının anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Ceza sorumluluğu olup hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/35420, K. 2014/19818, 3 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama