KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2013/3710 E., 2013/8998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı sanık hakkında ayrıca mala zarar vermek suçundan hüküm kurulmaması ve müşteki ...'na karşı suçların gece sayılan 03.30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ise, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.
Sanığın müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı kasten işlemiş suçlardan, hapis cezalarıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarnın infazları tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından.
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/3710, K. 2013/8998, 1 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama