Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/3760 K.2014/13252

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli emanetinin 2003/2161 sırasında bulunan eşya hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş, 765 sayılı TCK'nın 29. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 522. maddesinin 61. maddesinden önce uygulanması sonuç ceza değişmediğinden ve 765 sayılı TCK'nın 30. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 522. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının “1 yıl 4 ay” yerine “16 ay” olarak belirlenmiş ise de, 61. madde ile yapılan uygulamada sonuç ceza doğru olarak tespit edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Giresun Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/495-2000/549 sayılı ilamı ile hükmedilip 20.11.2000 tarihinde kesinleşen ve 02.03.2001 tarihinde infaz edilen 5 ay 25 gün hapis ve 25.925.925 TL ağır para cezası içeren ilamın yerine hak ederek salıverilme tarihi suç tarihinden sonra olan Kayseri 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/587-248 sayılı ilamı ile hükmolunan 3 yıl 21 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,