Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4386 K.2013/4938

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 15.10.2012 tarih, 2011/17332 esas ve 2012/21562 karar sayılı kararı ile, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi olmayan ve yokluğunda hüküm kurulan sanığa ''tebliğden itibaren 7 gün içerisinde hükmü temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşmiş sayılacağı'' hususunu da içerir şekilde hükmün tebliği için dosyanın mahkemesine iadesi üzerine sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre yapılan tebliğe rağmen sanığın hükmü süresinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; hükmü temyiz etme yetkisi bulunmayan ve süresinden sonra temyiz talebinde bulunan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunma ve sahte sürücü belgesi kullanma suçları ile sanık ... hakkında sahte sürücü belgesi düzenleme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen 765 sayılı TCK’nın 343/1 ve 350/1-3 maddelerinde tanımlanan kimliği hakkında yalan beyanda bulunma, sahte sürücü belgesi kullanma ve düzenleme suçları aynı Yasanın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımlarına bağlı olup sanık ... hakkında savunmasının alındığı 05.03.2003 tarihinden karar tarihine kadar, sanık ... hakkında suç tarihi olan 11.10.2002 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürelerin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçuna azmettirme, sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'un yararına olan hükümlerin önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanıklar ... ve ...'ün gece vakti katılan ...'ın aracının muhkem olan kapı kilidini kırıp düz kontak yaparak aracı aldıkları, aynı gece sanıklar ... ve ...'ın azmettirmesiyle sanıklar ... ve ...'ün müşteki ...'a ait işyerinin muhkem olan kapı kilidi ve camını kırarak işyerinden pek fahiş değerde bilgisayar parçaları aldıkları anlaşılmakla, sanık ...'ün katılan ...'a karşı eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/2-3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, müşteki ...'a karşı eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/2-3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 38/3, 116/2-4, 119/1-c, 151/1,

sanık ...'un katılan ...'a karşı eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/1-3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, müşteki ...'a karşı eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/1-3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, sanık ...'ın eyleminin ise 765 sayılı TCK'nın 64/2, 493/1, 522 (pek fahiş) ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1 maddelerine uyduğu gözetilip, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

a-Sanıklar ... ve ...'un katılan ...'a karşı eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesine uyduğu gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Sanık ...'ün müşteki ...'a karşı eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/2-d maddesine göre karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

c-Sanık ...'ün müşteki ...'a karşı eylemi nedeniyle lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c maddelerinden de hüküm kurularak lehe yasa tespiti yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,