Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4395 K.2013/5281

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olaya göre, sanığın eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve yakınma bulunduğu için aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek,

sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522, 81/2-3 maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'na göre 142/1-b, 143/1, 35, 116/1 ve 151/1 maddeleri uygulanarak denetime olanak verecek şekilde her bir eylem için ayrı ayrı uygulamalar yapılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde yapılan karşılaştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,