Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4410 K.2013/9740

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1-son, 522. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanığın eyleminin, 142/1-b, 35. maddelerinde düzenlenen hırsızlığa teşebbüs suçunun yanında aynı Yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu , denetime olanak verecek şekilde her bir eylem için ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,