Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4630 K.2013/15765

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında gözüken ve dosya içerisine getirtilen ilamların 765 sayılı TCK'nın 81. maddesi uyarınca tekerüre esas olmadıklarının anlaşılması karşısında; müştekinin şikayetçi olduğu da gözetilerek sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2, 116/2, 151/1. maddelerine uyduğu anlaşılmakla, öncelikle sanığa 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali ve aynı yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçları açısından uzlaşmayı kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre müştekinin açık adresinin tespiti yapılıp uzlaşma hükümleri değerlendirerek,

yine çalınmak istenen eşyaların değeri de bilirkişi marifetiyle tespit edilip 765 sayılı TCK'nın 522 maddesinin lehe hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanamayacağı belirlendikten sonra denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın lehe olma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,