Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4645 K.2013/10551

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin saat 23:30'da park edilen aracının yanına ertesi gün saat 08:30'da geldiğinde kapıları açılarak oto teybinin çalındığını gördüğü, kapılarda zorlama izinin bulunmadığı, sanığın aşamalarda suçlamayı red ettiği ve aracın kapısının taklit anahtar veya diğer bir aletle açılarak hırsızlığın gerçekleştirildiğine dair başkaca bir delilin de bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.12.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,