Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4874 K.2014/4438

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tekerrür uygulamasına esas alınan ve 5237 sayılı Yasa'nın 191/1. maddesindeki uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olan ilamda 6000 TL adli para cezasının denetimli serbestlik tedbirine çevrildiğinin ve sanığın adli sicil kaydında tekerrür uygulamasına esas alınabilecek başka hükümlülüğünün bulunmadığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde anılan Yasa'nın 58. maddesiyle uygulama yapılması,,

2-Sanığın müştekinin zararını karşılaması nedeniyle cezasının ilerde suç işlemeyeceği kanaatine varılarak ertelendiği, sanık hakkında TCK’nın 191/1. maddesi gereğince uyuşturucu madde kullanmak suçu dışında hakkında ki kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edecek bir mahkumiyetinin de bulunmadığı ve müştekinin de zararının kalmadığını belirttiği, yerel mahkemece sanığın sabıkalı olması nedeniyle hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkında ertelemeye göre lehe olan CMK’nın 231. maddesinin tekrardan değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın eylemini birden fazla kişi ile gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,