Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4946 K.2014/6105

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Muğla Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1999/220 Esas 2000/21 Karar sayılı ilamı nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin tatbikine karar verilmiş ise de, anılan ilamın 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden ele alınarak anılan yasanın lehe bulunmasıyla sanık hakkında iki kez 2 yıl 6 ay, bir kez 10 yıl hapis cezasına hükmedildiği, buna göre; yeniden değerlendirme sonrası daha az ceza içeren ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın Muğla Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/411 Esas 2007/47 Karar sayılı birden çok suçtan verilen cezaların toplamından oluşan ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından;