Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5251 K.2014/1732

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Suç tarihi itibariyle işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun anılan yasa maddeleri uyarınca hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Hırsızlık suçuyla ilgili olarak TCK.nın 142/1-b ve 143/1 maddeleri ile belirlenen cezada, aynı kanunun 31/3 maddesi ile 1/3 oranında, 62 madde ile de 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 2 ay 21 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

4-Hırsızlık suçuyla ilgili olarak suç tarihi itibiriyle sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında sabıkalı olduğu gerekçesi ile TCK.nın 51. maddesinin uygulama dışı bırakılması,