Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5301 K.2014/3873

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün, sanığın daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmayan adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimini düzenleyen 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesinin “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü karşısında sanıkların geçmiş mahkumiyetlerinden hangisinin tekerüre esas alındığının infazda tereddüde yol açmayacak şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin sanık ... hakkındaki hükümden “Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11 ay 20 gün hapis cezasını içeren 2002/615 esas, 2002/177 karar sayılı ...” sanık ... hakkındaki hükümden de “Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1 yıl hapis