Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5412 K.2014/3650

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ve zorunlu müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafie tebliği ile kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar olan sanık açısından temyiz süresi başlar. Bu nedenle, gerekçeli kararın sanığın kendisine de tebliği gerekmemektedir. Sanık müdafiinin yokluğunda verilen kararın 11.05.2012 tarihinde tebliği üzerine süresi içinde temyiz etmediğinden ve sanığa yapılan tebliğ işlemi üzerine sanığın görevlendirdiği vekaletnameli avukatın süresinden sonra yaptığı 12.09.2012 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dairemizin 20.09.2011 tarihli bozma ilamında, sanıkların eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 53; 151/1, 53 maddelerine uyan geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığından, anılan suçlarla ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılmasından sonra lehe yasanın belirlenmesine ilişkin ve suçun işlendiği saat ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında TCK'nın 143. maddesi uyarınca üst oranda artırım yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 19.04.2006 günlü kararın Dairemizin 20.09.2011 tarihli ilamı ile bozulmasından sonra mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeden, iddianamede dava konusu edilmeyen sanıkların çaldıkları kasa içinde bulunan işyerindeki büyük kasanın anahtarını alıp tekrar işyerine dönerek büyük kasayı açtıkları ve kasa içinde çalacak bir şey bulamayınca ayrılıp gittikleri şeklinde gerçekleşen eylem nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak soruşturma başlatılması sağlanarak sonucunun beklenmesi ve kamu davası açılması halinde birleştirilmesinden sonra her iki Yasaya göre suç vasfının belirlenmesi,

uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanıkların eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesine göre verilecek 8 yıl hapis cezasından; suça konu çalınan eşyanın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre pek hafif olduğundan aynı Kanunun 522. maddesinin lehe hükümleri ile 59/2 maddesinin sanıklar yararına uygulanmak suretiyle indirim yapılacağı gözetilerek; sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/1 (pek hafif), 59/1 maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda;

cezaların eşit çıkması durumunda hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasının söz konusu olduğundan 765 sayılı TCK'nın hükümlerinin lehe olduğu ve bu nedenle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (pek hafif) ve 59 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,