Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5492 K.2014/7291

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi gece saatinde yaptığını ikrar etmesi, tanık ...’in alınan beyanında gece 04.00’te işyerini açtığında hırsızlık olayını farkettiğini belirtmesi, suç tarihi olan 28.01.2003 günü güneşin 07.16' da doğduğu ve TCK'nın 6. maddesi uyarınca gündüz vaktinin güneşin doğmasından bir saat önce başladığı hususu da gözetildiğinde, sanığın eylemini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,tebliğnamedeki 1 no’lu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,