Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5585 K.2014/12252

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kapılarını kilitli park ettiği aracının sanığın sevk ve idaresinde iken görülmesi üzerine, sanığın aracı terk ederek kaçtığı, araç üzerinde yapılan incelemede ise sağ ön kapı kilit göbeğininin sökülmüş olduğu buna karşılık kontak yuvasında şikayetçiye ait olmayan taklit anahtarın görülmüş olması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, diğer kişiler bakımından ise aynı maddenin c fıkrasındaki yetkilerin hapis cezasının infazı tamamalanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.